Ik heb gekozen voor dit vak om echt iets voor andere mensen te kunnen betekenen. Ik wil écht het leven van mensen mooier maken. Het is een mooi beroep wat veel voldoening geeft. Ik vind het altijd bijzonder hoe mensen in korte tijd zich aan mij open durven stellen met hun verhalen, hun zorgen, hun problemen. Het treft me steeds weer dat ieder mens achter die zorgeloze buitenkant of soms zelfs stralende lach, ook een verhaal heeft. Verhalen die variëren van gepest worden, verbroken relaties, ziektes, verlies van geliefden, misbruik, mishandeling. Verhalen waarvan je weet dat het littekens achterlaat. Er gaat wat schuil waar je geen weet van hebt. Er zijn veel mensen die zorgen of verdriet met zich meedragen. Veel meer dan je denkt. Bij de meeste mensen is namelijk niet aan de buitenkant te zien hoe zij zich van binnen voelen. Dat houden we verborgen en delen we soms met naasten, maar zelfs dat niet altijd.
Ik denk dat de social media in negatieve zin bijdragen aan dat verborgen houden van wat je écht bezighoudt. In de digitale wereld is het “not done” om je kwetsbaar op te stellen. Grote kans dat je meteen wordt afgeschoten of nog erger, genegeerd wordt. Zo mijmer ik wel eens over een tegenhanger voor Facebook… een soort Soulbook of zo, waarin je kunt delen wat je nou écht bezig houdt. Waar je verdriet, zorgen en angsten kunt delen… Wat zouden we dan ontdekken van elkaar? Zouden we ons eindelijk kunnen richten op onze overeenkomsten in plaats van op onze verschillen? Zouden onze oordelen over anderen minder hard zijn als je zou weten wat de ander met zich meedraagt? Hoe anders zou je met iemand contact krijgen als je zou weten dat je juist iets deelt met die ander? Eenzelfde ervaring, hetzelfde verdriet, of misschien dezelfde pijn. Wat zou dat betekenen voor deze wereld?
Als coach heb ik ervaren dat het niet oordelen over andere mensen er juist voor zorgt dat ik écht contact met hen maak. Misschien is dat het wel dat mensen zich bij mij veilig voelen en zij met mij delen wat ze écht bezig houdt. Wat zou het mooi zijn als ik meer mensen zou kunnen inspireren tot het zoeken naar de overeenkomsten in plaats van de verschillen. Echt contact maken. Voor een mooiere wereld.
Vooral vrouwen doen dit: zorgen, helpen, geven. Nog meer zorgen, helpen, geven. Ik wil hier geen oordeel over vellen, verre van dat zelfs. Het zit in onze aard. En nog meer als je moeder bent. Dan komt je kind of je kinderen op de eerste plaats. Wij vrouwen hebben er een handje van: we geven en geven, want als anderen gelukkig zijn dan is het goed. Dat maakt ons gelukkig. Sommige vrouwen geven zo veel van zichzelf tot er een moment komt dat ze helemaal leeg zijn. Ze zijn op en er valt niets meer te geven. Ben je vrouw en herken je dit? Laat mij je dan inspireren om jezelf op de eerste plaats te zetten. Het is tijd om aan jezelf te geven.
Laat ik voorop stellen: het is heerlijk om te geven. Het geeft ons (en ook mij) een goed gevoel. Maar kan het zo zijn dat meer aan jezelf geven, jou ook een goed gevoel geeft?
De eerste stap die je kunt zetten: jouw behoeftes. Op welk moment vraag je nu bij jezelf af wat jij nou eigenlijk wilt? Is dat pas nadat je de behoeftes van andere mensen vervuld hebt? Je man, je kinderen, je zus, je vriendin, je werk. Of is er dan eigenlijk al helemaal niets meer te willen? Als jij jezelf iets meer op 1 wilt zetten, begint dit met jezelf de vraag te stellen “Wat wil ik?”.
Als jouw behoefte helder is, komt de volgende – misschien wel moeilijke – stap. Je gaat deze behoefte kenbaar maken. Gewoon zeggen wat jij vindt of hoe jij het graag zou willen. Probeer dit vanuit jezelf te communiceren “Ik wil graag…” of “Ik heb het nodig dat…”. Lastig om dit te doen? Begin dan bij mensen bij wie dit het makkelijkst is. Hoe meer je het doet, hoe meer zelfvertrouwen je hiermee opbouwt. Houd steeds voor ogen wat je doel is en waarom je dit doet: meer ruimte innemen, meer tijd voor jezelf, beter voor jezelf zorgen, jezelf meer op de 1e plaats zetten…
Weet je wat nog het fijnste is als je jezelf meer op de 1e plaats kan zetten? Als jij goed voor jezelf zorgt en jezelf op 1 zet, dan heeft die hele rits die na jou komt (je man, kinderen, familie, vrienden, werk, enzovoort) er óók baat bij! Jij bent dan immers op je best!
Heb ik je overtuigd om jezelf meer op 1 te zetten?
Je hebt de diagnose burnout gehad. De meeste mensen worstelen met deze diagnose. Gevoelens van schaamte, ontkenning en misschien wel schuld. Misschien ben je boos op jezelf. Denk je dat je gefaald hebt. Er kunnen allerlei emoties spelen. Als je wilt herstellen van je burnout, zul je deze emoties eerst moeten aanvaarden. Erkennen dat ze er zijn. Er uiting aan geven. Want weet je… zolang je niet geaccepteerd hebt dat je burnout bent, wordt het veel lastiger om te herstellen. Het kan zelfs langer duren. Al dat vechten met jezelf kost je bovendien ook heel veel energie. En laat dat nou net hetgeen zijn wat je nodig hebt voor je herstel.
Accepteren dus… maar hoe doe je dat?
• Je emoties uiten is iets wat je kan helpen. Kies hiervoor een aantal mensen uit die dichtbij staan en bij wie je je vertrouwd voelt. Praat erover, hou het niet binnen. Gooi het eruit, huil het eruit. Alle opgekropte emoties houden ook weer spanning vast, dus het is belangrijk dat je dit wél uit.
• Voor sommige mensen werkt schrijven heel goed. Dit kan ook een manier zijn om je emoties te uiten. Het kan bovendien verhelderend werken in je eigen herstelproces en het inzicht in jezelf.
• Veel mensen zijn milder naar anderen dan voor zichzelf. Wat zou jij tegen je beste vriend(in) zeggen als dit hen overkomen was? Zou het anders klinken… minder oordelend? Hoe zou je dan tegen jezelf kunnen praten?
• Bedenk wat je tegen jezelf kunt zeggen als je merkt dat je weer teruggaat naar het vechten en het schuldgevoel. Het hoeft maar één zinnetje te zijn, zoals bijvoorbeeld: “Het is zoals het is” of “Ik kan niet meer veranderen wat gebeurd is”. Kies iets wat jou ook écht terugbrengt naar acceptatie en wat voor jou goed voelt. Train jezelf om dit zinnetje te herhalen als je terugvalt in oud gedrag.
• Wees lief voor jezelf. Juist nu is het belangrijk dat jij op de eerste plaats komt en dat je goed voor jezelf gaat zorgen. Het vechten met jezelf helpt hier niet bij. Je deed gewoon je best.
• Zoek hulp als je er niet uitkomt. Ook dat is lief zijn voor jezelf.
Herken je dit? Het zit zo vol in je hoofd, gedachten tuimelen over elkaar heen. Je hebt moeite je gedachten te ordenen en je te concentreren. Er zijn zo veel dingen te onthouden en je moet dit en dat ook niet vergeten. Eigenlijk voelt het alsof er niets meer in je hoofd bij past. Je ervaart onrust en chaos en vindt het lastig om je te focussen. Een vol hoofd leidt tot concentratieproblemen, waardoor je vermoeider raakt om toch nog hetzelfde te kunnen blijven doen. Het kost je steeds meer inspanning en energie. Uit je hoofd komen… hoe doe je dat eigenlijk?
• Maak eerst je hoofd wat leger. Een eerste stap die je kunt zetten, is opschrijven wat er in zit. Zijn het die tientallen actiepunten die je nog moet doen? Schrijf dit dan eerst eens voor jezelf op en bekijk rustig wat de hoogste prioriteit heeft.
• Zit je hoofd vooral “vol” met andere dingen die niet zo veel met actiepunten te maken hebben? Ook dan kun je beginnen met je hoofd leger maken door te schrijven. Welke gedachten bevinden zich in je hoofd, welke gedachten tuimelen er nu eigenlijk over elkaar heen? Schrijf het op en schep hierdoor orde.
• Zo, nu dit gedaan is, gaan we wat aandacht geven aan lichamelijke inspanning. Uit je hoofd komen doe je juist door een lichamelijke activiteit te doen. Dus ook als je moe bent. Ga vaker wandelen of kijk hoe je concreet een begin kunt maken met meer lichaamsbeweging. Kies een vorm die je leuk vindt. Ik weet zeker dat je hoofd daarna leger is!
• Luister naar rustgevende muziek. Het vermindert de stresshormonen in je lijf en verbetert je stemming. Het werkt het beste als je luistert met een hoofdtelefoontje.
• Mediteer. Een geleidemeditatie werkt het beste om de gedachten in je hoofd rustig te krijgen. Je hoeft immers alleen maar te luisteren naar de stem die jou vertelt hoe je moet ontspannen. Ook hier wordt het beste resultaat bereikt als je luistert met een hoofdtelefoontje.
• Gebruik je “doe” hersenhelft in plaats van je “denk” hersenhelft. Als je kiest voor activiteiten met je handen (zoals tekenen, schilderen, tuinieren, koken) kun je makkelijker uit je hoofd komen.
• Ademhalingsoefeningen brengen je terug naar het nu. Door je te richten op je ademhaling kun je je beter ontspannen. Download hier de Ademruimte 3 minuten oefening. (Je kunt deze en meer mindfulness meditaties van Ger Schurink downloaden via MBCT Trainingen.)
Wat doe jij zelf om uit je hoofd te komen?
Vaak ziet een partner al eerder dat de ander burnout aan het raken is. Je merkt dat de ander prikkelbaarder is, steeds meer tijd gaat steken in het werk, steeds minder goed kan ontspannen. Zijn of haar gedrag wordt anders en er kan ook sprake van zijn dat men zich meer terugtrekt. Er zijn tal van signalen dat het niet goed met je partner gaat, maar toch zie je gebeuren dat hij of zij burnout raakt. Dat is moeilijk voor je partner, maar zeker ook voor jou. Omgaan met je partner die burnout is, is zwaar en emotioneel. Onderstaand wat aanwijzingen om je richting te kunnen geven hoe je hiermee om kunt gaan.
Probeer je partner te overtuigen om professionele hulp te zoeken. Baseer je hierbij op de feiten en klachten die je ervaart en geef voorbeelden. Probeer emoties buiten het gesprek te houden.
Informeer jezelf over een burnout en waar je partner mee worstelt. Dit kan middels internet, een boek of informeer hiernaar bij de hulpverlener van je partner. Ga het eerste gesprek mee naar het gesprek met de hulpverlener.
Je partner kan mogelijk worstelen met gevoelens van schaamte. Toon begrip. Geef ruimte om te praten.
Zoek samen ontspanning en activiteiten die energie geven. Ook als je partner zegt “geen zin of puf te hebben”, is het juist goed dat er iemand is die een zetje in de goede richting kan geven. Een wandelingetje van 15 minuten kan al bijdragen aan het herstel.
Geef de ander ruim de tijd om te herstellen. Oefen geen druk uit, dit werkt averechts.
Luisteren is vaak belangrijker dan met oplossingen komen.
Bespreek samen waar je de ander bij kunt helpen.
Als de burnout een werkgerelateerde oorzaak heeft, dan kan het zijn dat je partner het contact met het werk als zeer stressverhogend ervaart. Kijk of je hierbij kunt helpen door op te treden als (tijdelijk) contactpersoon voor het contact met de werkgever.
Blijf betrokken, ook al is dat moeilijk als je partner prikkelbaar en negatief is.
Zorg ook goed voor jezelf. Je kunt niet alles overnemen. Geef ook goed je eigen grenzen aan.
Kijk of er iemand in je omgeving is bij wie je zelf steun kunt zoeken. Bij je partner zal je hiervoor minder ruimte krijgen.
Stel eventueel je vraag aan mij. Geheel gratis en vrijblijvend.
Natuurlijk kun je ook contact met mij opnemen voor een oriënterend gesprek. Dit is gratis en vrijblijvend.
Loading ...
